சேமிப்பது நல்லதல்ல-Savings is not good

 தலைப்பை பார்த்தயுடன் என்னடா இப்படி சொல்றாங்கனு தோணுதா? ஆமாங்க எல்லா விசயத்திலும் சேமிப்பு நல்லதல்ல, முக்கியம்ம நம்ப பாரத நாட்டு பெண்கள் மனசுல சேர்த்துவெக்குற, வெளிக்காட்ட தயங்குற  உணர்வுகள் நல்லதல்ல. சமீபத்துல ஒரு புத்தகம் படிச்சேன் அதுல வந்த ஒரு வரி தான் இதை நான் எழுதுவதற்கான காரணம்.

“What comes out of you doesn’t make you sick, what stays in there does.”

(The Gift: 12 Lessons to Save Your Life-Book by Edith Eger)

நமக்குள் இருப்பதுதான் நம்மை நோய்வாய் படச்செய்யும், நம்மை காயப்படுத்தும், வெளியில வந்துட்ட அதுனால உங்களை எதுவும் செய்யமுடியாது.

கொஞ்ச நாளுக்கு முன்னாடி புற்றுநோய் சிகிச்சை மையத்திற்கு சென்றிருந்தேன் எனக்கு என்னவோ பார்க்கும்போது நிறைய பெண்கள்தான் இதுனால பாதிக்கப்படுற மாதிரி தோணுச்சு. என்னோட குடும்பத்திலையே அந்த நிலைதான். ஏன் பெண்கள்? எப்படி பெண்கள்? நம்ம நாட்டுல பெண்கள் குடிப்பதும். புகைபிடிப்பதும் இளைய தலைமுறைக்கு பழகியிருக்கலாம். நாற்பது, ஐம்பது வயதுக்கு மேல இருக்க நம்ப அம்மா, பெரியம்மா, சித்தி, அத்தை, எல்லாம் எப்படி இதுனால பாதிக்கப்படுறாங்க!! 

இந்த சிந்தனைக்கு விடையாகத்தான் அந்த வரிகளை நான் புரிஞ்சுக்கிட்டேன். குடும்பத்துக்காக, கணவனுக்காக, குழந்தைகளுக்காகனு கனவுகளை விட்டு, ஆசைகளை விட்டு, பலநேரங்களில் சுயமரியாதையை விட்டு, பொறுத்துப்போய் பொறுத்துப்போய், மனசுக்குள்ள அடக்கிவெக்குற உணர்ச்சிகளை சொல்லி வருத்தப்படக்கூட ஆள்யில்லாம ஒருகட்டத்துல மறுத்துபோய் ஒருவாழ்க்கை வாழ்றாங்க, உள்ளிருப்பது வெளியில் வருவதே இல்லை, அதன் வேறுபட்ட வெளிப்பாடுதான் நாற்பத்தைந்து வயதில் தொடங்கி ஏதோ ஒரு உடல் குறைகள் ஏற்பட்டுகிட்டே இருக்குறது.

இங்க ரெண்டுபேருக்கு முக்கிய பங்கு இருக்கு, ஒன்னு நமக்கு நம்ம உடல் நம்ம பொறுப்பு, அதன் ஆரோக்கியம் தான் நம்மளோட முக்கியமான சொத்து, யாராவது வந்து நம்ம கவனிக்கனுனு எதிர்பார்த்த அது நடக்காது. உங்களுக்கு நீங்களே துணை.

ரெண்டாவது இன்றைய இளையதலைமுறைக்கு பெண்ணியம் பேசும் பெண் சிங்கங்களுக்கு, நீங்க வெளியில பேசுற பெண்ணியம் முதல்ல உங்க வீட்டு அம்மாங்களுக்கு கிடைச்சு இருக்கானு பாருங்க, குறைந்தபட்சம் வாரம் ஒருமுறை அவங்ககூட உக்காந்து பேசுங்க, அதாவது அவங்கள பேசவெச்சு கேளுங்க. அப்பதான் உங்க கைகளில் இருக்கும் சுதந்திரதின் உண்மையான மதிப்பு உங்களுக்கு தெரியும்.

என்ன பெண்களுக்கு மட்டும் கருத்து சொல்றீங்க, ஏன் வீட்டு பெண்களை பார்த்துகுற பொறுப்பு ஆண்களுக்கு இல்லையானு நீங்க கேட்கலாம். நமக்கு நம்மளே ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் ஆதரவ பாத்துக்கு தயார இல்ல, யாராவது மனக்கஷ்டம்னு நம்மகிட்ட சொன்ன அவங்கள பத்தியே பின்னாடி பேசுறோம், முதல்ல நம்மை நாம் சரிசெய்துகொள்வோம்.

உங்க வீட்டு பெண்கள், கூட வேலை செய்றவங்க சோர்ந்து தெரிஞ்ச என்னனு கேளுங்க, நீங்க பெருச எந்த உதவியும் செய்யவேண்டாம் கொஞ்ச நேரம் அவங்க புலம்புறதை கேளுங்க போதும். கூட இருக்கவங்களுக்கு சொல்லுங்க உணர்வுகளை சேமிப்பது நல்லதல்ல.

 

The moment you see the title, you might wonder, “Why are they saying something like this?” Yes — saving or storing everything isn’t good. Especially the emotions our Indian women keep locked inside, the feelings they hesitate to express — that kind of “saving” is harmful. Recently I read a book, and a single line from it is the reason I’m writing this today.

“What comes out of you doesn’t make you sick, what stays in there does.”
(The Gift: 12 Lessons to Save Your Life — Edith Eger)

It’s what stays inside us that makes us sick, that hurts us. Once something comes out, it can’t harm you anymore.

A few days ago, I visited a cancer treatment center. I don’t know why, but it felt like so many women were suffering because of this very thing. Even in my own family, that’s the reality.
Why women? How women?
In our country, drinking and smoking may be common among the younger generation of women. But how are our mothers, aunts, and older women above forty or fifty getting affected like this?

To answer that question, I understood the meaning of that line.
For the sake of the family, the husband, the children — they give up dreams, give up desires, and many times even give up their self-respect. They tolerate and tolerate, with no one to share their pain with, no one to listen when they want to express their feelings. At some point, they shut down and simply continue living a life where nothing inside ever comes out.
And that suppressed inner world shows up differently — as physical illnesses that start appearing after forty-five.

Two people have a significant role here.

First: Our body is our responsibility. Our health is our greatest asset. Expecting someone else to come and take care of us will never work. You are your own support.

Second: To the young generation of “lionesses” who speak about feminism, first check whether the feminism you talk about has reached your own mothers at home. At least once a week, sit with them. Let them talk, and you just listen. Only then will you understand the actual value of the freedom you hold in your hands.

You may ask, “Why are you advising only women? Don’t men have the responsibility to care for the women at home?”
But the truth is, we ourselves are not ready to support one another. If someone shares their emotional pain with us, we talk about them behind their back. First, let’s fix ourselves.

Ask the women in your home — even those who work outside — what makes them look tired. You don’t have to offer big help. Just listen to their complaints for a few minutes.
Tell the people around you that storing emotions is not good.